تو از این شکستن خبر داری یا نه ؟

هنوز شور عشق و به سر داری یا نه ؟

هیچ چیز بدتر از این نیست که  به نت خانگی دسترسی نداشته باشی و

مجبورباشی از کافی نت  به روز کنی .

 به هر حال فقط مجبوری بشینی و به  روز های بهتری!!! فکر کنی

که ن/می آیند ...

از دست های خسته ی من باز می رود

دستی که در تمام تنم لمس/ می کند !

بر روی تختخواب سفیدت نشسته ای

حالا شروع مضحک برنامه ی ۹۰

هی اوت می شود همه ی زندگیت و بعد

سوتی شبیه جیغ و دوباره بزن لگد

دروازه های کوچک قلبی که بسته است

آفساید ... سوت داور بعدش شروع بد !!!

از اولش شروع قشنگی نداشتی

از اولش هجوم همین دست های رد ...

[][][] 

یک ... دو ... سه ... [ بامب ] زندگی منفجر شده

شاعر میان شعر خودش منتشر شده

کابوس های هر شبه ای که پریده /خواب

یک عمر زندگی سوالی؟؟؟ که بی جواب ...

[][][] 

در دست های خسته ی من لمس می شود

شاید شروع تازه تری باشد این جسد ! 

تو با همین اتوبوس می روی به سمت رشت ...

این روز ها به روزم

حرف برای گفتن زیاد دارم اما چه کنم که نه وقتش رو دارم نه

ونه حوصله اش را ...

به همین غزل که چند ماهی می شه گوشه ی دفترم خاک خورده

رضایت می دم .

من قول داده ام که زمینگیر تو شوم

 بلیط بر گشتی که نمی رود اتوبوس

 زنی که زل زده بیرون پنجره مأیوس

 نگاه خیره اتوبان رشت تا تهران

 پلیس کنترل جاده شکل نامحسوس

 همین که سبقت از زندگی / بگیر و بمیر

 بس ست اینکه در این پیله ها شدی محبوس

 که کش بیاوری یک عمر زندگی را بعد

 درست قرمز و خونی شدی سس مخصوص

 [ برای پیتزای زندگی خوشمزه ات ]

 که قاچ قاچ فقط خورده ای ازش افسوس

  [][][]

  دیالوگی که تو را حفظ می شود هر بار

  خفه شو احمق کودن ،خفه شو بچه ی لوس

  که خیس می کنی این شعر های گنگت را

 شبیه ترس بزرگی که از شب و کابوس...

  [][][]

 بلیط این اتوبوسی که می رسم تا تو

 که لحظه لحظه مرا کرده از خودم معکوس

 که باز سمت تو بر گشت می خورم ازتو

 که باز آمده ام با همان لباس عروس!