![]() |
![]() |
|
| شعر |
|
عصای معجزه ات را بزن دلم نیل است که عشق حس غریبی برای این ایل است تو سیب سـرخ لبانت نشسته در سینـی و بوسه های رسیده که توی زنبیل است شبیه جمعه ی هر هفته می شوم وقتـی که هفت روز غزل هام بی تو تعطیل است و چشم های تو تنها نشـانه های خداست نگاه معجـزه ات آیه های انجیـل است نمی شود به همین سادگی سـرود از تو زبـان گفتـن از تو زبـان تمثیـل است من و تو نیـمه ای از هم جدا شدیم اما |
|
+ نوشته شده در
شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 18:13 توسط مرضیه فرمانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
مرضیه فرمانی ــ 14 / 6 / 1368
متولد بوشهر ساکن رشت دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات عرب سمنان |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 شهریور 1385 |
|
RSS
|