![]() |
![]() |
|
| شعر |
|
این دو غزل تو یه حال و هوا متولد شدن به خاطر همین هردوتا رو تو یه پست گذاشتم امیدوارم جبران دیر به روز کردن هام بشه انار سرخ لبت را به من بده سارا به بوسه های ترک خورده تن بده سارا بیا و عطر تنت را حراج کن امشب بیا و عطر به این پیرهن بده سارا میان آبی چشمت اسیر پروازم به من اجازه ی پرپر زدن بده سارا بیا و لب به لب شعرهای من بگذار به من بهانه ی دارا شدن بده سارا هجای شعر شکسته است توی چشمانت مفاعلن ،فعلاتن به من بده سارا ببین شکسته شدم مثل شعرهای خودم به شعرهای سپیدم کفن بده سارا گرفته باد وزیدن میان روسری ام وابر پر شده در آسمان روسری ام
که باد می وزد و باز در پریشانی ست شبیه حال خودم گیسوان روسری ام دوباره باد وزیدو گره گره وا کرد وناگهان سر خورد روی شانه روسری ام فقط در آبی دریایی تو حل شده است و رنگ و روی تو دارد جهان روسری ام ببین به رقص در آمد و موج خواهد زد جهان آبی تو در تکان روسری ام مرا نمی بری از یاد خوب می دانم که بسته است به جان تو جان روسری ام منم که دختر رشتم و خیس بارانم |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و چهارم اسفند 1385ساعت 11:28 توسط مرضیه فرمانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
مرضیه فرمانی ــ 14 / 6 / 1368
متولد بوشهر ساکن رشت دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات عرب سمنان |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 شهریور 1385 |
|
RSS
|