این دو غزل تو یه حال و هوا متولد شدن به خاطر همین هردوتا رو تو یه پست گذاشتم امیدوارم جبران دیر به روز کردن هام بشه

انار سرخ لبت را به من بده سارا

به بوسه های ترک خورده تن بده سارا

بیا و عطر تنت را حراج کن امشب

بیا و عطر به این پیرهن بده سارا

میان آبی چشمت اسیر پروازم

به من اجازه ی پرپر زدن بده سارا

بیا و لب به لب شعرهای من بگذار

به من بهانه ی دارا شدن بده سارا

هجای شعر شکسته است توی چشمانت

مفاعلن ،فعلاتن به من بده سارا

ببین شکسته شدم مثل شعرهای خودم

به شعرهای سپیدم کفن بده سارا

گرفته باد وزیدن میان روسری ام

وابر پر شده در آسمان روسری ام

که باد می وزد و باز در پریشانی ست

شبیه حال خودم گیسوان روسری ام

دوباره باد وزیدو گره گره وا کرد

وناگهان سر خورد روی شانه روسری ام

فقط در آبی دریایی تو حل شده است

و رنگ و روی تو دارد جهان روسری ام

ببین به رقص در آمد و موج خواهد زد

جهان آبی تو در تکان روسری ام

مرا نمی بری از یاد خوب می دانم

که بسته است به جان تو جان روسری ام

منم که دختر رشتم و خیس بارانم

مرا سراغ بگیر از نشان روسری ام