![]() |
![]() |
|
| شعر |
|
یک مشت حرف تلخ
دنبال بهانه ای واسه به روز شدن بودم اما چه بهانه ای
بهتر از دوتا غزل جدیدم ...؟؟؟
"هی جیغ می کشد که به دنیا بیاید از ...
هی مشت میزند به خودش در سرم غزل "
یک مشت تکه پاره غزل ...شاعری خمار اینجا کنار شعر نشسته است بی قرار
بنشین کنار من که کمی شاعرم کنی هی زل بزن به چشم من و هی غزل ببار
"هی درد می کشم که به دنیا بیاورم یک مشت بچه شعر برایت به یادگار "
لحظه به لحظه می کشمت پای این غزل پای قـــرار گــم شـده ی ساعـت 4
در ایستــگاه کهـنه و متــــروک بیت 5 بر روی ریل های همیشه در انتظار
نه ! تو نیامدی و غزل نیمه کاره ماند اصلاٌ مهم که نیست !!! به روی خودت نیار
خــوابیده روی 7 دقـیقه شمـار هــم و شاعری که هیچ شده زیر یک قطار ...
[] [] [] نگاه می کنی و می کشی عذابم را وطرح کهنه ترین عکس توی قابم را
شبیه ابر مچاله شده درون خودش گرفتـــه است نگــاه تو آفـتــابم را
و مست می شوی و جرعه،جرعه می نوشی درون جـام غزلــواره ها شرابم را
که مست می شوی و تازه گُر گرفته تنت چشیده است لبت بوسه های نابم را
میان وسعت آغوش خو د بخوابانم کمی فرو بنـشــان آه ... التــهابم را
غزل بخوان که به آرامشش بخوابم تا ـ ـ گرفته آغوشت جای قرص خوابم را |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه ششم اردیبهشت 1386ساعت 11:54 توسط مرضیه فرمانی |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
مرضیه فرمانی ــ 14 / 6 / 1368
متولد بوشهر ساکن رشت دانشجوی کارشناسی زبان و ادبیات عرب سمنان |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 شهریور 1385 |
|
RSS
|